Podział sieci na podsieci

Informacje wstępne

Podział sieci na mniejsze podsieci to sprawa kłopotliwa, ponieważ trzeba wszystko wyliczyć i rozpisać. Jest najprawdopodobniej najtrudniejszym aspektem architektury adresowej protokołu IP. Głównie dlatego, że jego sens widać dopiero w mało intuicyjnym systemie dwójkowym.

Jak wiemy adres IP składa się z części identyfikującej samą sieć jak i części identyfikującą hosty znajdujące się w tej sieci. Aby dokonać podział na podsieci, musimy pożyczyć kilka bitów z części hosta na rzecz identyfikacji naszych podsieci, co skutkuje również tym że zmniejsza się liczba hostów.

Założenia

Wykonujemy konfigurację sieci LAN w budynku firmy. Przypuśćmy, że trzeba podzielić na 6 podsieci sieć 193.168.125.0 (klasy C). Utworzenie niepowtarzalnego rozszerzonego przedrostka sieci dla każdej z 6 podsieci będzie wymagało użycia przynajmniej trzech pierwszych spośród 8 bitów hosta, o następującej wartości: 001, 010, 011, 100, 101 i 110. Bity te zostaną dodane do numeru sieci (tworząc rozszerzony przedrostek), natomiast 5 pozostałych będzie identyfikować hosty.

Numer sieci    Adres dwójkowy                         Adres dziesiętny
Podstawowy     11000000.10101000.01111101.000-00000   192.168.125.0
Podsieć 0      11000000.10101000.01111101.000-00000   192.168.125.0
Podsieć 1      11000000.10101000.01111101.001-00000   192.168.125.32
Podsieć 2      11000000.10101000.01111101.010-00000   192.168.125.64
Podsieć 3      11000000.10101000.01111101.011-00000   192.168.125.96
Podsieć 4      11000000.10101000.01111101.100-00000   192.168.125.128
Podsieć 5      11000000.10101000.01111101.101-00000   192.168.125.160
Podsieć 6      11000000.10101000.01111101.110-00000   192.168.125.192
Multicast      11000000.10101000.01111101.111-00000   192.168.125.224

Każdy numer podsieci definiuje się za pomocą trzech pierwszych bitów ostatniego oktetu. Bitom tym odpowiadają wartości dziesiętne: 32, 64, 96, 128, 160, 192, 224. Początkowy adres IP dla każdej podsieci podaje ostatnia kolumna. Przyrastają one oczywiście o 32. Adresy hostów będą definiowane za pomocą ostatnich pięciu bitów. Istnieją 32 możliwe ciągi 5-elementowe zer i jedynek. Dwa są zarezerwowane, co daje maksymalnie 30 hostów na podsieć. Nawet w przypadku zdefiniowania na routerze teoretycznie możliwych podsieci 0 i 7, w normalnych okolicznościach nie będą one wykorzystane. Ich adresy – 000 i 111 – powinno sie traktować jak zarezerwowane (nie adresujące podsieci). Same zera identyfikują podsieć, a same jedynki służą do rozgłaszania w niej.

Możliwe adresu hostów dla podsieci

Adres sieci        Adres początkowy    Adres końcowy
192.168.125.0      192.168.125.1       192.168.125.31
192.168.125.32     192.168.125.33      192.168.125.63
192.168.125.64     192.168.125.65      192.168.125.95
192.168.125.96     192.168.125.97      192.168.125.127
192.168.125.128    192.168.125.129     192.168.125.159
192.168.125.160    192.168.125.161     192.168.125.191
192.168.125.192    192.168.125.193     192.168.125.223

Źródła: technik-informatyk.com, rogalski.org